Misschien dat mijn verblijf op het Arthur Findley College (school voor mediums) verleden jaar toch nog onverwachte vruchten heeft afgeworpen. Toen een maand geleden in Duitsland bekend werd dat daar kinderen door geestelijken waren misbruikt, voorspelde ik dat Nederland niet lang op zich zou laten wachten.
Het begon afgelopen week met de Salesianen, toevallig de orde die mij het idee gaf De Kindervriend in Honduras te laten afspelen. (Een paar jaar geleden weigerde de Katholieke Kerk aldaar Interpol te helpen zoeken naar een priester die kinderen in zeer ernstige mate seksueel had misbruikt. Uit een onderzoek van een Amerikaanse krant bleek dat de Salesianen, net als overigens bisdommen en andere ordes, er een gewoonte van maakten priesters die van seksueel misbruik werden beschuldigd bescherming te bieden door ze o.a. naar Honduras te zenden, buiten het bereik van justitie. Maar dit even terzijde).
Overal stromen op dit moment meldingen binnen, vooral bij de media. De NRC heeft er zelfs een apart emailadres voor aangemaakt: misbruik@nrc.nl.

Er bestaat Hulp & Recht, een instelling van de Katholieke Kerk waar men zich kan melden als men misbruikt is. Toch blijken weinigen dat te doen, het aantal meldingen dat ze de afgelopen dagen binnen zeggen te hebben gekregen valt in het niet bij dat wat er bij de media is binnengekomen of bijvoorbeeld het aantal mails dat ik het afgelopen jaar heb ontvangen. Te begrijpen, een slager die zijn eigen vlees keurt, wie koopt daar wat? Niemand toch, en zeker niet na de woorden van het hoofd van de Salesianen in Nederland, pater Herman Spronck. Volgens hem moet er eerst een definitie komen van onderzoekers over wat misbruik is omdat daar nu verwarring over is. Tja, wat kan nog door de beugel? Tussen je billen controleren of je daar schoon genoeg bent (blz. 46 De Kindervriend)? Voordoen hoe je je piemel schoonmaakt (blz. 165 De Kindervriend)? Of een kind zijn billen masseren en dan zeggen dat hij op zijn knieën moet gaan zitten (blz. 177 De Kindervriend)?

Wat vindt u zelf pater Spronck?

Nee, Hulp en Recht is misschien goed voor (nog steeds?) gelovigen, maar voor de meeste slachtoffers waarschijnlijk niet de plek waar ze naartoe zullen gaan.

De politiek bemoeit zich er ook mee, er moet een landelijk onderzoek komen schreeuwen een aantal partijen. Even je gezicht nog een keer laten zien vlak voor de Gemeenteraadsverkiezingen is natuurlijk nooit slecht.
Maar een landelijk onderzoek is natuurlijk onzin. Ziet u misbruikten die zich doodschamen voor wat hen is gebeurd en het al tientallen jaren voor iedereen om hen heen verzwijgen zich in rotten van tien melden bij de politiek? Nou, ik niet, dan kan je beter meteen met naam en toenaam in de krant gaan staan. Dus hoe willen ze dat onderzoek dan in hemelsnaam doen? En stel dat het ze lukt, wat dan?
Weet men eigenlijk wel wat slachtoffers willen?

Geld, zoals de vandaag als aasgieren aangesnelde letselschadeadvocaten graag zouden willen? “Meld u zich bij mij, het is juridisch wel verjaard, maar u kunt er toch geld voor krijgen.” Misschien is er inderdaad een enkeling die het om geld zal gaan, maar veel zullen er niet zijn.

Een “sorry” van de Kerk? Ik denk dat degenen die niets meer met de Kerk te maken willen hebben daar ook niet op zitten te wachten. En dat zijn de meesten, verwacht ik.

(H)Erkenning? Dat zou het wel eens kunnen zijn. Weten dat je niet de enige was, weten dat je je er niet voor hoeft te schamen, misschien een opening om er eindelijk eens met je partner over te praten.

Ikzelf hoef geen geld, geen “sorry” en geen (h)erkenning.

Wat ik wil is dat door het opengaan van deze beerput de katholieke kerk zo onder druk komt te staan dat ze het misbruiken van kinderen die aan hen zijn toevertrouwd eindelijk een halt zullen toeroepen.
Want vergist u zich niet, wat in de vijftiger, zestiger en zeventiger jaren in (toen nog echt bestaand) katholiek Nederland gebeurde, kan zich op dit moment nog steeds in katholieke landen van o.a. Midden-Amerika afspelen. Daar heeft de Kerk nog zoveel macht dat je wel ontzettend dapper moet zijn als je iemand van seksueel misbruik durft te beschuldigen.

Het verleden is geweest, als we dat willen kunnen we het optekenen door bijvoorbeeld een onafhankelijk centraal meldpunt in te stellen, een soort misbruik-ombudsman, maar laten we niet in het verleden blijven hangen.
Het gaat om de toekomst, de toekomst van kinderen die nu op internaten zitten. Over de hele wereld.
Afgelopen nacht heb ik niet kunnen slapen. Morgen komt RTL-nieuws hier naar Spanje en ik heb alles van meer dan veertig jaar geleden weer opnieuw beleefd. Zoals zovelen denk ik de afgelopen dagen.

Laten we zorgen dat dit soort slapeloze nachten anderen, nu nog kind, bespaard blijft.

Bron: Jose Hennekam

Stem of voeg toe aan :